Terytorium riviera Dubrownik |
|
W jego skład wchodzą: tereny wybrzeża dubrownickiego od Neuma do Dubrovačkiej Rijeki, Zupa Dubrovačka, Konavle z Cavtatem, Wyspy Elifackie (Šipan, Lopud, Koločep i in.), największa dubrownicka wyspa Mljet oraz podmiejska wyspa Lokum. Od stonskich wrót (Boke false) do Cavtatu rozciąga się wianuszek zasiedlonych wysepek: Olip, Jakljan, Daksa, Sveti Andrija, Grebeni, Bobara, Supetar i Mrkan. Te tereny przynależały do Dubrownika od czasów starożytnych. W XI wieku Republika rozszerzała swoje terytorium aż do XV wieku, kiedy to osiągnęła granice, które utrzymały się aż do jej upadku. Tak więc, w Xi wieku Wyspy Elifackie weszły w skład Republiki, w wieku XIII wyspa Lastowo, w 1333 roku Ston i Pelješac, niedługo później wyspa Mljet, w 1399 roku tereny od Stonu do Orašca, a w 1419 i 1427 roku Konavle z Cavtatem.
Swoją terytorialną ekspansję Republika Dubrownicka osiągała drogą dyplomacji i handlu z sąsiednimi bośniackimi, serbskimi i hercegowińskimi magnatami oraz władcami. Żadnego skrawka swoich ziem nie zdobyła przy pomocy oręża, lecz przy jego pomocy broniła swojego terytorium przed najeźdźcami. |






















Terytorium 






